Data dodania: 21-10-2018


Lekarz pyta, prawnik odpowiada „Lojalki” dla lekarzy dentystów

Paweł Lenartowicz, oprac. (NS)

Czy lekarzy dentystów dotyczą przepisy o podwyżkach wynagrodzeń lekarzy rezydentów oraz lekarzy specjalistów, wprowadzone w ostatnim czasie do porządku prawnego? - z tym pytaniem zwraca się do redakcji wielu naszych czytelników ze środowiska stomatologów.

Na ten bowiem temat, od początku obowiązywania wspomnianych przepisów, pojawia się wiele sprzecznych informacji nie tylko prasowych, ale również zamieszczanych na oficjalnych stronach Ministerstwa Zdrowia, czy kancelarii prawniczych, specjalizujących się w prawie medycznym. Poniżej zamieszczamy odpowiedź na to pytanie, udzieloną nam przez prawnika Okręgowej Izby Lekarskiej - Pawła Lenartowicza. Jednocześnie publikujemy obok stanowisko Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia 14 września br. w sprawie uprawnień lekarzy dentystów do zwiększonego wynagrodzenia, która wyraża swoją odrębną opinie na temat interpretacji omawianych przepisów.

Zagadnienia dotyczące ostatnio wprowadzonych podwyżek wynagrodzeń dla lekarzy reguluje ustawa o zmianie ustawy o świadczeniach zdrowotnych ze środków publicznych oraz innych ustaw z 5 lipca 2018 r. (Dz.U. 2018, poz. 1532). Jej zapisy:

1) w zakresie podwyżek dla lekarzy rezydentów - nowelizują w art. 2 ustawę o zawodach lekarza i lekarza dentysty z 5 grudnia 1996 r. (art. 16j ust 2);

W tym miejscu nie ma wątpliwości, iż ta podwyżka dotyczy  wyłącznie lekarzy, a nie lekarzy dentystów. Wynika to z literalnego brzmienia artykułu 2 ww. ustawy zmieniającej, który expressis verbis odnosi się do zawodu lekarza. Tym bardziej, iż ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty - wprowadza rozróżnienie terminologiczne obydwu zawodów lekarskich. Zakładając postulat racjonalnego prawodawcy, jeśli ustawodawca chciałby objąć tą podwyżką również dentystów - stylizacja artykułu powinna zawierać sformułowanie „lekarzy i lekarzy dentystów”.

2/ w zakresie podwyżek dla lekarzy specjalistów - wprowadzają w art. 4 - 10 przepisy, na podstawie których te podwyżki mają być realizowane.

W tym przypadku - w ocenie opiniującego - podwyżka dotyczy zarówno lekarzy, jak i lekarzy dentystów, co wynika z brzmienia artykułu 4 ww. ustawy zmieniającej, który jako uprawnionych do wzrostu wynagrodzeń wymienienia zarówno lekarzy, jak i lekarzy posiadających specjalizację. Taką interpretację podaje również samo Ministerstwo Zdrowia, publikujące w dniu 17 sierpnia 2018 r., na swojej stronie internetowej, specjalny „Komunikat”, którego treść  ma stanowić kompendium odpowiedzi na pytanie lekarzy związane ze stosowaniem "ustawy podwyżkowej". Poniżej link do dokumentu według stanu na dzień 19 września 2018 r.:

https://www.gov.pl/zdrowie/komunikat-ws-ustawy-o-zmianie-ustawy-o-swiadc...

Na pytanie dotyczące zobowiązania w kwocie 6750 zł miesięcznie, o którym mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2 ustawy zmieniającej, autor komunikatu odpowiada, iż ww. zobowiązanie polega na tym, by lekarz (lekarz dentysta) posiadający specjalizację (zwany dalej „lekarzem”), nie uczestniczył odpłatnie u świadczeniodawcy innego, niż pracodawca, któremu złożył to zobowiązanie, nie uczestniczył w udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej wykonywanych w warunkach całodobowych lub całodziennych. W praktycznym aspekcie wydaje się, iż niewielu dentystów może spełnić wymagania dotyczące tej podwyżki, ponieważ:

-  muszą pracować na podstawie umowy o pracę u świadczeniodawcy, który posiada umowę z NFZ  obejmującą udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w warunkach całodobowych lub całodziennych,

- muszą - co więcej -  uczestniczyć w udzielaniu tych świadczeń;

Pojęcia warunki całodobowe i całodzienne należy odnieść do świadczeń zdrowotnych zdefiniowanach w tzw. koszyku świadczeń gwarantowanych. Wydaje się, iż ustawodawcy nie chodziło o samo podkreślenie czasu udzielania tych świadczeń ale ich charakteru. Analiza zarządzenie Prezesa NFZ Nr 23/2017/DS z dnia 24 marca 2017 r., w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne, nie przewiduje co do zasady udzielania świadczeń w warunkach całodobowych lub całodziennych. Wyjątkiem można by tutaj uznać świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie stomatologicznej pomocy doraźnej, udzielane w dni powszednie od godz. 19.00 do godz. 7.00 dnia następnego, zaś w soboty, niedziele oraz dni wolne od pracy – całodobowo. Jak widać z powyższej analizy, charakter cytowanych, koniecznych do spełnienia warunków, tj. udzielania w ramach umowy z NFZ świadczeń całodobowych lub całodziennych, eliminuje w praktycznym aspekcie możliwość uzyskania podwyżki przez  większość dentystów. 

mec. Paweł Lenartowicz,

radca prawny OIL w Łodzi

 

(opr. NS)